تيزتر بران تا شايد نماز عصر را در بيرون آنجا به جا آوريم ! او مىگويد : امام عليه السّلام مركب خو را برجهانيد ، مردم نيز مركب‌هاى خود را به دنبال آن حضرت راندند ، او هنگامى كه از پل صراة گذشت ، فرود آمد و نماز عصر را با مردم اقامه كرد . « 1 » در روايت ديگرى آمده است : با امير المؤمنين عليه السّلام به هنگام عصر ، از پل صراة گذشتيم ، فرمود : اين سرزمين ، وادى عذاب‌شده‌اى است و براى هيچ پيامبر يا وصى پيامبرى شايسته نيست تا در آن نماز بگزارد . « 2 » آرى ، بركت ، از زمان و مكانى كه خداوند آن را براى بنده‌اى از بندگان مخلص خود ، مبارك گردانيده ، به ديگر زمانها و مكانها سرايت كرده و گسترش مىيابد ، چنان كه شومى و نحوست هم گسترش و سرايت دارد ، و از زمانى كه خداوند بر بندگان شقى و بدبخت خود غضب فرموده ، به ديگر زمانها و مكانها راه مىيابد . ما به زودى در مبحث " آثار عمل " كه در آينده مىآيد ، مىبينيم كه رفتار آدميان در دنيا و آخرت آثار هميشگى دارند كه يا به شكل آتش جاويدى كه آتشگيره آن مردمان و سنگها هستند ، در مىآيد ، يا به شكل نعمت‌هاى خالد در بهشت‌هاى عدن ، همه اين آثار و سرايت‌ها را بندگان مخلص خدا مىبيند و درك مىكنند ، و اين بينش ، آنان را به كوشش بيشتر در انجام كارهاى شايسته ، و دورى از زشت كارى و فحشا و منكر مىكشاند . اين بينش‌ها ، همان برهان الهى است كه خداوند به كسانى از بندگانش مىدهد كه خود را پاك كرده و رضاى خدا را بر خواسته نفس امّاره برگزيده‌اند . بدين خاطر از بندگان مخلص خدا گناه هلاكت بار سر نمىزند ، مثال ايشان در اين باره مثال انسان بينا و شخص كور است كه با هم در يك مسير ناهموار پر از پرتگاه مىروند ، بديهى است شخص بينا از فرو افتادن در مهالك دورى مىكند ، و همراه نابيناى خود را نيز آگاه مىكند تا از سقوط در آن دورى گزيند .

--> ( 1 ) - وقعه صفين ، نصر بن مزاحم ص 135 . ( 2 ) - بحار ج 41 ص 168 به نقل از علل الشرايع و بصائر الدرجات .